ការគ្រប់គ្រងថតសាច់ប្រាក់ពីររូបិយប័ណ្ណនៅកម្ពុជា

ហេតុអ្វីថតតែមួយមានពីររូបិយប័ណ្ណ

បញ្ជរភាគច្រើននៅកម្ពុជាកំណត់តម្លៃជាដុល្លារ ប៉ុន្តែអាបជារៀល ព្រោះក្រដាសប្រាក់តូចក្រោមមួយដុល្លារចរាចរជារៀល។ នេះមានន័យថាការលក់តែមួយអាចបង់ជាដុល្លារ និងអាបជារៀល — ហើយថតបញ្ចប់ថ្ងៃដោយមានទាំងពីរ។ បញ្ជរណាដែលចាត់ទុករូបិយប័ណ្ណជាវាលតែមួយនឹងផ្ទៀងផ្ទាត់មិនបាន។

កំណត់សាច់ប្រាក់ដើមវេនទាំងពីររូបិយប័ណ្ណ

• ✓រាប់ និងកត់ត្រាសាច់ប្រាក់ដើមវេនជាដុល្លារ និងរៀលដោយឡែក
• ✓រក្សាប្រាក់រៀលតូចឱ្យគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ការអាបមួយថ្ងៃធម្មតា
• ✓ភ្ជាប់សាច់ប្រាក់ដើមវេនទៅអ្នកគិតលុយ និងវេនជាក់លាក់ មិនមែនទៅហាង
• ✓កត់ត្រាអត្រាប្តូរប្រាក់ដែលកំពុងប្រើពេលបើកវេន

សម្រេចច្បាប់បង្គត់មុនចាប់ផ្តើមលក់

ការអាបជារៀលជាធម្មតាបង្គត់ទៅ 100 រៀលជិតបំផុត ព្រោះក្រដាសតូចជាងនេះមិនងាយប្រើនៅបញ្ជរ។ កំណត់ច្បាប់នេះម្តង អនុវត្តក្នុងបញ្ជរលក់ និងបោះពុម្ពលើវិក្កយបត្រ។ បើអ្នកគិតលុយម្នាក់ៗបង្គត់តាមការវិនិច្ឆ័យផ្ទាល់ខ្លួន ថតនឹងលម្អៀងបន្តិចម្តងៗគ្រប់ប្រតិបត្តិការ ហើយគម្លាតនឹងពន្យល់មិនបាននៅពេលបិទ។

បិទវេនធៀបនឹងរបាយការណ៍ Z

• ✓រាប់ដុល្លារ និងរៀលក្នុងថតដោយឡែកពេលបិទ
• ✓ប្រៀបធៀបសាច់ប្រាក់រាប់បាន នឹងរបាយការណ៍ Z របស់វេននោះ
• ✓ពន្យល់គម្លាតណាមួយមុនវេនបន្ទាប់បើក មិនមែននៅចុងខែ
• ✓រក្សាការលុបចោល ការបញ្ចុះតម្លៃ និងការប្រគល់មកវិញឱ្យមើលឃើញតាមអ្នកគិតលុយ

អ្វីដែលល្អគួរមើលទៅដូចម្តេច

បញ្ជរដែលដំណើរការល្អអាចឆ្លើយសំណួរបីក្នុងរយៈពេលមិនដល់មួយនាទី៖ យើងលក់អ្វីខ្លះវេននេះ សាច់ប្រាក់ប៉ុន្មានគួរនៅក្នុងថតតាមរូបិយប័ណ្ណនីមួយៗ និងអ្នកណាអនុម័តរាល់ការបញ្ចុះតម្លៃ ការលុបចោល និងការប្រគល់មកវិញ។ បើការឆ្លើយត្រូវការសាងសង់ Excel ឡើងវិញពីវិក្កយបត្រ នោះបញ្ជរលក់មិនបានធ្វើការងាររបស់វាទេ។